Over Castarot
Een tarotsite in 23 talen. Meerdere lezers, één Rider–Waite-deck van 78 kaarten, en elke lezer onthoudt apart wat je bij hem of haar hebt getrokken. Hieronder lees je hoe het werkt en wat het bewaart — ook wat het niet kan.
Hoe het werkt
Hoe de kaarten worden getrokken
Willekeurig getrokken uit alle 78, elk met een kans van ongeveer vier op tien om omgekeerd te vallen. De trekking ligt vast voordat er iets wordt geschreven — de lezer krijgt de uitkomst en kiest dus geen kaarten uit die bij een verhaal passen.
Wie de lezing schrijft
Een taalmodel, gebonden aan regels die per lezer zijn opgesteld. De meeste zijn verboden: geen datums, niet voorspellen wat iemand anders gaat doen, een echte prijs niet verzachten, geen lijstjes van precies drie. Elke lezer heeft daarnaast een eigen lijst met weigeringen, die op de eigen pagina van die lezer staat.
Wat het geheugen echt is
Alleen kaarten die bij dezelfde lezer vaker dan één keer zijn gevallen, worden bewaard. Komt er een terug, dan noemt de lezer waar die de vorige keer lag en of die rechtop of omgekeerd lag. Het onthoudt kaarten, niet wat je zei. Een andere lezer is een ander geheugen.
Wat er bewaard wordt, en hoe lang
- Een willekeurige id
- Opgeslagen in een cookie in je browser en alleen gebruikt om je lezingen aan elkaar te koppelen. Geen naam, geen e-mailadres en verder niets wat naar jou terugleidt.
- De kaarten die je trok
- De naam, de positie, de stand. Dit wordt lang bewaard — het is het geheugen zelf; wis je het, dan is de functie weg.
- Je vraag en de tekst van de lezing
- Na 180 dagen leeggemaakt door een taak die elke nacht draait. De rij blijft staan; de kaartgegevens worden niet aangeraakt.
Dit is geen loze formulering. De taak is op de server geïnstalleerd en getest op een record dat bewust 200 dagen oud was gemaakt: de vraag en de tekst van de lezing waren leeggemaakt, de kaartgegevens bleven intact.
Wat het niet kan
- Geen live paragnosten. De lezers zijn AI-persona's met elk een eigen manier van duiden, geen verschillende mensen. Er zit niemand aan de andere kant te typen, en er wordt niets per minuut afgerekend.
- Er wordt geen nauwkeurigheid geclaimd. Wat tarot hier doet, is je vraag lang genoeg stil laten staan om ernaar te kijken.
- Geen advies. Lezingen zijn geen medische, juridische, financiële of veiligheidsadviezen. Ga daarvoor naar iemand die er bevoegd voor is.
Waar de kaartafbeeldingen vandaan komen
De 78 illustraties zijn het Rider–Waite-deck uit 1909, getekend door Pamela Colman Smith (1878–1951). Meer dan zeventig jaar na haar dood valt het in de VS, de EU en Japan in het publieke domein — de licentievermelding van elk afzonderlijk bestand is gecontroleerd op Wikimedia Commons. Van de originele scans zijn de buitenrand en de titelbalk weggesneden, en er is één toonlaag overheen gelegd zodat ze bij het kader passen. Het kader, de banner en de achterkant van de kaarten zijn hier gemaakt. De portretten van de lezers zijn schilderijen uit het publieke domein — een aantal decoratieve panelen van Mucha (1860–1939), plus Copernicus van Matejko (1873), The Alchymist van Wright (1771) en The Crystal Ball van Waterhouse (1902). Ook hun licentievermeldingen zijn een voor een gecontroleerd op Wikimedia Commons, waarna ze zijn bijgesneden en in toon zijn afgestemd.
Wie het heeft gemaakt
Gemaakt door één persoon, niet door een bedrijf. Het kaartkader, de lezers als geschreven personages en de teksten zijn hier gemaakt. Het Engels, Japans en Chinees zijn elk apart geschreven — geen van de drie is een vertaling van een van de andere. De overige talen zijn vertaald uit het Engels.