9 · Grote Arcana
De Kluizenaar
Wat er getekend staat
De lamp reikt ongeveer twee stappen ver.
Rechtop
Genoeg licht voor de volgende stap, en niet meer. Als je om de hele weg vraagt, vraag je het aan de verkeerde lamp — en zo'n lamp laat je meestal niet de weg zien, maar de weg waarop je hoopte.
Omgekeerd
De afzondering heeft haar nut overleefd. Ze begon als rust.
Wat er op de kaart staat, en hoe dat gelezen wordt
- de lampEen kleine lichtbron die alleen laat zien wat dichtbij is, en daarom gelezen wordt als beperkte maar voldoende leiding.
- twee stappenDe korte afstand die het licht bestrijkt, gelezen als precies het stuk grond waarop je nu kunt handelen.
Alleen elementen die echt op de plaat van 1909 getekend staan.
Neem hem mee in een lezing
Je wilt het hele antwoord over deze persoon hebben voordat je iets doet. De lamp geeft je dat niet. Die geeft je de volgende eerlijke zin die je zou kunnen zeggen, en de volgende vraag die je zou kunnen stellen. Zeg die. Stop met het einde van het gesprek te repeteren. Als je wacht tot je je eerst zeker voelt, wacht je in het donker en noem je dat geduld.
Ik heb De Kluizenaar getrokken over deze relatie. Wat zit er eigenlijk vast?
Vraag hiernaar →WerkJe staart naar het complete plan en het is te donker om te lezen. Pak de ene taak die verlicht is: de mail, het concept, de vraag waarvan je al weet hoe je die stelt. Maak die af voordat je de rest in kaart brengt. Als je terugtrekking uit het team je niets meer oplevert, is dat iets om bij stil te staan. Rust waar je niet meer van opknapt, is gewoon je verstoppen.
Ik heb De Kluizenaar getrokken over werk. Waar zet ik de eerste stap?
Vraag hiernaar →GeldHaal het volledige plaatje erbij en je blijft nog steeds gissen. De lamp toont één getal tegelijk. Kijk op de rekening, lees het laatste afschrift, benoem wat je echt verschuldigd bent. Doe dat ene ding. Als je jezelf steeds voorhoudt dat je het later allemaal wel uitzoekt, dan heeft dat later een prijs, en die betaal je in rente en in slaap.
Ik heb De Kluizenaar getrokken over geld. Is het echt te krap, of durf ik het niet uit te geven?
Vraag hiernaar →Hoe het met je gaatJe staat op een donkere plek met een klein licht in je hand. Het reikt ongeveer twee stappen ver en meer zal het nooit doen. Vraag het niet langer om de hele weg. Zet die twee stappen. Als je hier al langer alleen mee bent dan het helpt, heeft het terugtrekken zijn werk gedaan en is het nu alleen nog een plek waar je zit.
Als De Kluizenaar een toestand benoemt waarin ik zit, moet ik dan eerst rusten of eerst in beweging komen?
Vraag hiernaar →Vragen
Is De Kluizenaar een goede kaart?
Goede of slechte kaarten bestaan hier niet. Het gaat erom aan welke kant van een kaart je staat. Rechtop: Genoeg licht voor de volgende stap, en niet meer. Als je om de hele weg vraagt, vraag je het aan de verkeerde lamp — en zo'n lamp laat je meestal niet de weg zien, maar de weg waarop je hoopte. Omgekeerd: De afzondering heeft haar nut overleefd. Ze begon als rust.
Wat is het verschil tussen De Kluizenaar rechtop en omgekeerd?
Rechtop: Genoeg licht voor de volgende stap, en niet meer. Als je om de hele weg vraagt, vraag je het aan de verkeerde lamp — en zo'n lamp laat je meestal niet de weg zien, maar de weg waarop je hoopte. Omgekeerd: De afzondering heeft haar nut overleefd. Ze begon als rust. Omgekeerd is een eigen betekenis, niet het tegendeel van rechtop.
Hoe verhoudt De Kluizenaar zich tot Kracht en Het Rad van Fortuin?
In de Grote Arcana komt De Kluizenaar direct na Kracht en direct voor Het Rad van Fortuin. Kracht: De langzame weg werkt. Het lijkt alsof er niets gebeurt, omdat het geen lawaai maakt. Het Rad van Fortuin: Er is iets veranderd wat jij niet hebt veroorzaakt. Wat van jou blijft, is je reactie.
Waar dit vandaan komt
De 78 illustraties zijn het Rider–Waite-deck uit 1909, getekend door Pamela Colman Smith (1878–1951). Meer dan zeventig jaar na haar dood valt het in de VS, de EU en Japan in het publieke domein — de licentievermelding van elk afzonderlijk bestand is gecontroleerd op Wikimedia Commons. Van de originele scans zijn de buitenrand en de titelbalk weggesneden, en er is één toonlaag overheen gelegd zodat ze bij het kader passen. Het kader, de banner en de achterkant van de kaarten zijn hier gemaakt. De portretten van de lezers zijn schilderijen uit het publieke domein — een aantal decoratieve panelen van Mucha (1860–1939), plus Copernicus van Matejko (1873), The Alchymist van Wright (1771) en The Crystal Ball van Waterhouse (1902). Ook hun licentievermeldingen zijn een voor een gecontroleerd op Wikimedia Commons, waarna ze zijn bijgesneden en in toon zijn afgestemd.
De tekst op deze pagina is redactioneel — hoe deze site de kaart leest, geen citaat van Waite. De betekenissen die Waite zelf voor het waarzeggen gaf, staan in The Pictorial Key to the Tarot (1910), dat in het publieke domein valt.