Castarot
Muzyka

Pentakle · Małe Arkana

Dziesiątka Denarów

Kolor · Pentakle

ciało, pieniądze, czas, sprawy, które naprawdę zajmują dni

Na którym etapie

Pełnia. Dopełnienie w tym kolorze, i zarazem miejsce, w którym robi się tego za dużo. Żeby tak się stało, nic nowego nie musi się zepsuć; ilość, dzięki której to działało, to ta sama ilość, która zaczyna ciążyć.

Jak zachowuje się ten kolor

Ciężkie i uczciwe. Pentakle nie kłamią co do tego, ile coś trwa.

Weź ją do odczytu

Pytania

Za co w karcie Dziesiątka Denarów odpowiada kolor Pentakle?

ciało, pieniądze, czas, sprawy, które naprawdę zajmują dni Ciężkie i uczciwe. Pentakle nie kłamią co do tego, ile coś trwa.

Czy Dziesiątka Denarów to dobra karta?

Nie ma tu dobrych ani złych kart, jest tylko to, po której stronie karty stoisz. Prosta: Pełnia. Dopełnienie w tym kolorze, i zarazem miejsce, w którym robi się tego za dużo. Żeby tak się stało, nic nowego nie musi się zepsuć; ilość, dzięki której to działało, to ta sama ilość, która zaczyna ciążyć. Odwrócona: Ciężkie i uczciwe. Pentakle nie kłamią co do tego, ile coś trwa.

Skąd to pochodzi

78 ilustracji to talia Rider–Waite z 1909 roku. Narysowała ją Pamela Colman Smith (1878–1951). Ponad siedemdziesiąt lat po jej śmierci talia jest w domenie publicznej w USA, UE i Japonii. Oznaczenie licencji każdego pojedynczego pliku sprawdzono na Wikimedia Commons. Z oryginalnych skanów przycięto zewnętrzną obwódkę i pasek z tytułem, a potem nałożono na nie jedną warstwę tonu, żeby pasowały do ramki. Ramka, baner i rewers kart powstały tutaj. Portrety czytających to obrazy z domeny publicznej: kilka dekoracyjnych paneli Muchy (1860–1939), a także „Kopernik” Matejki (1873), „Alchemik” Wrighta (1771) i „Kryształowa kula” Waterhouse’a (1902). Ich oznaczenia licencji również sprawdzono jedno po drugim na Wikimedia Commons, a potem obrazy przycięto i nałożono na nie ton, żeby pasowały do reszty.

Tekst na tej stronie jest redakcyjny — to, jak ta strona czyta kartę, a nie cytat z Waite’a. Znaczenia wróżebne według samego Waite’a są w książce The Pictorial Key to the Tarot (1910), która należy do domeny publicznej.