6 · Wielkie Arkana
Kochankowie
Co jest narysowane
Dwie postacie, a nad nimi trzecia obecność, na którą żadna z nich nie patrzy. Wybór nie dotyczy tylko ich dwojga.
Prosta
Wybór, który coś kosztuje, niezależnie od tego, w którą stronę pójdzie. Ten koszt jest właściwą treścią karty.
Odwrócona
Trzymanie obu opcji otwartych stało się osobną decyzją – i trwa już od jakiegoś czasu.
Co jest na karcie i jak się to czyta
- Dwie postacieWięź albo partnerstwo, które czegoś od ciebie wymaga, a nie tylko daje.
- Trzecia obecność ponad nimiCoś spoza pary, co kształtuje to, co mogą sobie obiecać.
- Żadna z postaci nie patrzy w góręUwaga skupiona na tym, co blisko, a to, co większe, pozostaje nietknięte.
Tylko elementy, które naprawdę są narysowane na planszy z 1909 roku.
Weź ją do odczytu
Kładziesz na szali jedną osobę i drugą albo inną wersję swojego życia i tę obecną. Przestań nazywać to czekaniem. Wybierz albo powiedz wprost, że nie wybierasz. Jeśli zostajesz z kimś, trzecia obecność, którą wspólnie ignorujecie, dalej kształtuje to, co dzieje się w pokoju. Nazwij ją na głos. Nie da się tu trzymać obu połówek otwartych tak, żeby nic się nie wymknęło.
Na pytanie o ten związek wyciągam kartę Kochankowie. Co tak naprawdę utknęło?
Zapytaj o to →PracaDwie drogi i każda zamyka drzwi tej drugiej. Zauważ, kogo jeszcze dotyczy twoja decyzja, bo chodzi nie tylko o twoją karierę. Z oferty, na którą zwlekasz z odpowiedzią, uchodzi wartość, kiedy ty porównujesz. Zdecyduj do terminu, który wyznaczysz sobie samodzielnie. Partner albo zespół czeka na to, czego nie chcesz powiedzieć.
Na pytanie o pracę wyciągam kartę Kochankowie. Gdzie zrobić pierwszy ruch?
Zapytaj o to →PieniądzeDwa zobowiązania rywalizują o te same pieniądze. Wybór jednego oznacza, że drugie zostaje bez pieniędzy, i to jest ta prawdziwa decyzja, a nie etap przed pojawieniem się lepszej opcji. Przestań płacić za utrzymanie obu. Kiedy w grę wchodzi druga strona, przy wspólnym koncie czy wspólnym zakupie, podaj swoją kwotę, a nie swoją nadzieję.
Na pytanie o pieniądze wyciągam kartę Kochankowie. Naprawdę ich brakuje, czy boję się je wydawać?
Zapytaj o to →Jak się czujeszUtrzymujesz przy życiu dwie możliwości, bo zamknięcie jednej wydaje się stratą. I jest nią. To jest koszt i czekanie go nie zmniejsza. Zauważ, której opcji bronisz, gdy dopada cię zmęczenie. Ta jest już wybrana. Powiedz jednej osobie, jaka jest twoja decyzja, a stanie się prawdziwa i trudna do cofnięcia.
Jeśli karta Kochankowie nazywa stan, w którym jestem, to najpierw odpocząć czy najpierw ruszyć?
Zapytaj o to →Pytania
Czy Kochankowie to dobra karta?
Nie ma tu dobrych ani złych kart, jest tylko to, po której stronie karty stoisz. Prosta: Wybór, który coś kosztuje, niezależnie od tego, w którą stronę pójdzie. Ten koszt jest właściwą treścią karty. Odwrócona: Trzymanie obu opcji otwartych stało się osobną decyzją – i trwa już od jakiegoś czasu.
Czym różni się karta Kochankowie prosta od odwróconej?
Prosta: Wybór, który coś kosztuje, niezależnie od tego, w którą stronę pójdzie. Ten koszt jest właściwą treścią karty. Odwrócona: Trzymanie obu opcji otwartych stało się osobną decyzją – i trwa już od jakiegoś czasu. Odwrócenie to osobne znaczenie, a nie przeciwieństwo karty prostej.
Jak Kochankowie ma się do kart Hierofant i Rydwan?
W Wielkich Arkanach Kochankowie stoi zaraz po karcie Hierofant i zaraz przed kartą Rydwan. Hierofant: Utarty sposób tu działa. Ktoś już to kiedyś zrobił i ścieżka jest oznaczona. Rydwan: Ruszanie naprzód, choć części wciąż się ze sobą nie zgadzają. To nie jest rozstrzygnięcie; to siła woli robi to, co powinno zrobić rozstrzygnięcie.
Skąd to pochodzi
78 ilustracji to talia Rider–Waite z 1909 roku. Narysowała ją Pamela Colman Smith (1878–1951). Ponad siedemdziesiąt lat po jej śmierci talia jest w domenie publicznej w USA, UE i Japonii. Oznaczenie licencji każdego pojedynczego pliku sprawdzono na Wikimedia Commons. Z oryginalnych skanów przycięto zewnętrzną obwódkę i pasek z tytułem, a potem nałożono na nie jedną warstwę tonu, żeby pasowały do ramki. Ramka, baner i rewers kart powstały tutaj. Portrety czytających to obrazy z domeny publicznej: kilka dekoracyjnych paneli Muchy (1860–1939), a także „Kopernik” Matejki (1873), „Alchemik” Wrighta (1771) i „Kryształowa kula” Waterhouse’a (1902). Ich oznaczenia licencji również sprawdzono jedno po drugim na Wikimedia Commons, a potem obrazy przycięto i nałożono na nie ton, żeby pasowały do reszty.
Tekst na tej stronie jest redakcyjny — to, jak ta strona czyta kartę, a nie cytat z Waite’a. Znaczenia wróżebne według samego Waite’a są w książce The Pictorial Key to the Tarot (1910), która należy do domeny publicznej.