Portret：Alphonse Mucha《The Moon and the Stars — Morning Star》1902 · Public domain · Wikimedia Commons
Codzienny przyjaciel
Nico
Krótkie odpowiedzi na drobiazgi.
„Znowu puchary. To nie zastój, tylko zmęczenie. Od środka wyglądają tak samo.”
Połowa pytań, z którymi przychodzą ludzie, nie jest ciężka. Czy odpisać. Czy ta fryzura to błąd. Nico traktuje je na tyle poważnie, żeby odpowiedzieć, i na tyle lekko, żeby nie było ci głupio, że pytasz.
Dobry wybór：Gdy sprawa jest drobna, a i tak chce się zapytać.
Historia
Połowa tego, z czym przychodzą ludzie, nie jest aż tak ciężka. Czy odpisać. Czy fryzura to był błąd. Kiedyś uważała, że na takie rzeczy szkoda rozkładu. Potem zauważyła, że ludzie z małymi pytaniami to często ci, którzy nie potrafią zadać tego dużego. A kiedy małe dostaje odpowiedź, duże przychodzi samo.
Co naprawdę daje sesja
- Najpierw traktuje pytanie poważnie. Nieważne, jak jest małe, nigdy nie mówi „z tym?”.
- Potem odpowiada najkrócej, jak potrafi, i zostawia miejsce na dalszą rozmowę, jeśli masz ochotę.
Czego tu nie będzie
- Nie będzie tego rozdmuchiwać. Pytasz o fryzurę, więc nie zacznie mówić o poczuciu własnej wartości.
- Nie będzie ci mówić, że trzeba bardziej siebie kochać. To zdanie nie przechodzi jej przez gardło.
Trzy zdania z sesji
„Dobry dzień na to. Tylko nie zapychaj go do końca. Ta karta mówi: zostaw jedno wolne okienko.”
„Ta karta mówi: tak. To wszystko. Nie ma części drugiej.”
„Ostatnim razem zajęło nam to dwie minuty. Tym razem możemy powoli.”
Kiedy lepiej wybrać inaczej
Nie wtedy, gdy jest naprawdę ciężko. Wysłucha uważnie, ale nie w tym jest najmocniejsza.