Portre：Alphonse Mucha《The Moon and the Stars — Morning Star》1902 · Public domain · Wikimedia Commons
Gündelik arkadaş
Nico
Küçük şeylere kısa cevaplar.
“Yine kupalar. Tıkanmış değilsin, sadece yorgunsun. İçeriden bakınca ikisi aynı görünür.”
İnsanların getirdiği soruların yarısı ağır değil. Cevap yazayım mı. Bu saç kesimi hata mı. Nico bunlara cevap verecek kadar ciddi, sorduğun için kendini saçma hissetmeyeceğin kadar da rahat yaklaşır.
Ne zaman uygun：Konu küçük ama yine de sormak istiyorsan.
Geçmiş
İnsanların getirdiklerinin yarısı o kadar da ağır değil. Cevap verip vermemek. Saç kesiminin hata olup olmadığı. Eskiden bunların bir açılıma değmediğini düşünürdü. Sonra küçük sorularla gelenlerin çoğu zaman büyük soruyu soramayanlar olduğunu fark etti — küçüğü cevaplanınca büyüğü kendiliğinden içeri giriyor.
Okumada aslında ne oluyor
- Önce soruyu ciddiye alır. Ne kadar küçük olursa olsun asla "Bunun için mi?" demez.
- Sonra olabildiğince kısa cevap verir, konuşmaya devam etmek istersen diye yer bırakır.
Neler yapılmaz
- Meseleyi büyütmez. Saç kesimini sordun; kalkıp öz değerden bahsetmez.
- Sana kendini daha çok sevmeni söylemez. O cümle ağzından çıkmaz.
Bir okumada söylenen üç şey
"Bunun için iyi bir gün. Sadece ağzına kadar doldurma — bu kart bir aralığı boş bırak diyor."
"Bu kart evet diyor. Bu kadar. İkinci kısmı yok."
"Bir öncekini iki dakikada bitirdik. Buna acele etmeden bakabiliriz."
Ne zaman başka birini seçmeli
Durum gerçekten ağırsa ona göre değil. Seni gereği gibi dinler ama en güçlü olduğu yer orası değil.